دور از تــــــو

سورئاليست

صادق — Tue, 18 May 2004 04:41:00 GMT

ما هم نقل مکان کرديم.

بی عنوان ( شايد هم وداع)

صادق — Sun, 01 Feb 2004 20:45:00 GMT

* اين چند روز از هرکی میپرسم امتحاناتش تموم شده، انگار فقط دانشگاه ما و ماييم که داريم هنوز شکنجه ميشويم......

* شما بگين ۱۸ واحد داشته باشه همه تخصصی ها بالای ۱۸ بعد يه عمومی ۲ واحدی( اخلاق اسلامی) بشی-۸- !!! معدلت چند ميشه؟؟؟

* تا حالا شده به کسی که ازش متنفريد لطف کنيد؟؟؟ مثلا کاری کنيد که مشروط نشه؟؟ چه حالا بهتون دست داده، بگين که من هم همون حالی بشم!

* يه حساب سرانگشتی کردم: ديدم امسال از اول مهر۲۴۷ تا کتاب فارسی و ۱۲ تا کتاب خارجی خوندم ( حالا به اينا کتاب های درسی+ مجله+ روزنامه) رو اضافه کنيد....حالا شما بگين: حق دارم اخلاق پاس نکنم يا نه؟؟؟

* خيی خيلی خستم....ميخوام خونه تکونی اساسی کنم....شما نظری ندارين؟؟

* شايد اين آخرين پست اين وبلاگ باشه....راستی کی ميتونه تو ساختن قالب MT کمکم کنه؟

پست صوتی

صادق — Mon, 26 Jan 2004 09:24:00 GMT

اين هم اولين پست صوتی وبلاگ دور از تو...کليک کنيد

خوب چطور بود؟ نظرتون چيه؟

دو خط موازی

صادق — Fri, 16 Jan 2004 13:59:00 GMT

_{دو خط موازي زاييده شدند . پسركي در كلاس درس آنها را روي كاغذ كشيد.آن وقت دو خط موازي چشمشان به هم افتاد ودر همان يك نگاه قلبشان تپيد و مهر يكديگر را در سينه جاي دادند .خط اولي نگاهی پر معنا به خط دومي كرد و گفت: ما مي توانيم زندگي خوبي داشته باشيم .خط دومي ازهيجان لرزيد.خط اولي: و خانه اي داشته باشيم در يك صفحه دنج كاغذ. من روزها كار ميکنم ميتوانم خط كنار يك جاده ي متروك شوم... يا خط كنار يك نردبان.خط دومي گفت: من هم مي توانم خط كنار يك گلدان چهار گوش گل سرخ شوم، يا خط كنار يك نيمكت خالي در يك پارك كوچك و خلوت! چه شغل شاعرانه اي ... !}_{در همين لحظه معلم فرياد زد :}

دو خط موازي هيچ وقت به هم نمي رسند

و بچه ها تكرار كردند .......

در حاشيه زلزله بم

صادق — Sun, 04 Jan 2004 21:08:00 GMT

به زلزله زده ها كمك كرديد حاج آقا ؟

1000 تخته پتو فرستاديد و چند كارتن آب معدني ؟ اجرتان با امام حسين ! اما راستي اين پولها را از كجا آورديد ؟ شما نبوديد كه مهندس ناظر را تحت فشار مي گذاشتيد كه ساختمانتان را طوري بسازد كه با صرفه تر تمام شود ؟ شما نبوديد كه دور از چشم مهندس ناظر يا حتي با راضي كردن او خاك قاطي بتنتان مي كرديد ؟ شما نبوديد كه به جاي تيرآهن 16 از 12 استفاده مي كرديد ؟ شما نبوديد كه آرماتورهاي ستونهاي بتني تان را كم مي كرديد ؟ شما...شما...شما...

پولهايتان بوي تعفن مي دهدحاج آقا!!!!

چگونه يك بلاگر به زمين ميخورد؟

صادق — Fri, 26 Dec 2003 20:40:00 GMT

ديروز با بچه های دانشگاه رفته بوديم مثلا نمايشگاه كتاب: جاتون خالی﴿ خالی كه نه چون ظرفيت تكميل بود﴾ خلاصه اونايی كه نمايشگاه بين المللی مشهد رفتن ميدونن كه يه محوطه بزرگ وسط ورودی ۴ تا سالن هست كه كفپوش گرانيت داره﴿ چه با كلاس﴾. اول صبح هم كه ما رفته بوديم شونصو و پونصد فنچ دبيرستانی و راهنمايی آورده بودن كه بيا بيين چه قيامتی كرده بودن ﴿ همشون هم يه كتاب فهيمه رحيمی يا نسرين ثامتی خريده بودن﴾ بگذريم....آقا و خانمی كه شما باشی ما با بچه ها تو محوطه بيرون وايستاده بوديم كه من چند قدم رقتم عقب...وووووای دده يهو رو هوا ميچرخم....تپپپپپ خوردم زمين! اومدم بلند شم كه اينبار دوباره با صورت خوردم زمين ...باز اومدم با استين كاپشنم خودمو نگاه دارم كه اينبار شلللپ.. با كون اومدم زمين....هر چی بگم كم گفتم.كل جمعيت ۱۰۰ تا ۲۰۰ نفر همين جور واستاده بودن منو نگاه ميكردن..فكر كردن دوربين مخفی چيزيه! دوستام هم كه باور كنيد رو زمين افتاده بودن از خنده! من هم همينجور واسه بلند شدن تقلا ميكردم تا بلاخره تونستم وايستم....از هر چی فيلم كاميك ديدين اين صحنه افتادن من باحالتر بود. وايييی نميدونيد كه چه حالی داشتم...بچه ها ميگفتن حاضريم نصف عمرمون رو بديم و دوباره اين صحنه رو ببينيم! بعضی ها هم ميگفتن افتادن تو يك طرف كارتون پت و مت يه طرف !!!! ﴿ ببين چه افتادنی بود!!!!﴾ بعد از بررسی های به عمل اومده متوجه شديم اون قسمت رو گرانيت ها نفت ريخته بوده!!!..پيفففففففف !!! هنوز كه الان دارم براتون مينويسم بوی نفت ميدم!فقط يه كبريت كم بود كه من گر بگيرم! باری اين هم از نمايشگاه كتاب رفتن ما . حالا اين هيچی : كون سوزيش وقتی بود كه اين دخترهای فنچول رد ميشدن تيكه مينداختن كه شصت پات نره تو چشمت !!!!! ﴿ بابا اينا كه حاليشون نبود دارن به يه شخصيت علمی فرهنگی هنری وبلاگی تيكه ميندازن!﴾ شما كه حاليتونه

فروغ لايزال

صادق — Wed, 17 Dec 2003 18:20:00 GMT

من پری کوچک غمگينی را می شناسم
که در سرابی مسکن دارد
و دلش را در يک نی لبک چوبين می نوازد آرام آرام
پری کوچک غمگينی که
شب به ياد و حسرت يک بوسه می ميرد
و سحرگاه در اشتياق يک بوسه يا دست نوازشی به دنيا می آيد
پری کوچک غمگين من
سال هاست درين سراب به دنبال رد پايی از سَحر می گردد
تا سراب شب را به اميد عشق سپيده پشت سر بگذارد
اما هرچند اميدش را در دل دارد
ولی خود خوب می داند
در سراب زندگی او هيچ رنگ و بويی از عشق
از سَحر
و از سپيده نيست
پری کوچک من خود عاشق است
ولی درين سراب کسی را نمی بيند که عاشق او باشد
پری کوچک غمگين من
شبی به ياد و حسرت بوسه ای مُرد
و ديگر هيچ سحرگاهی در اشتياق يک بوسه يا دست نوازشی به دنيا نيامد
و می دانم پری کوچک غمگين من
چشمش را به روی سراب دنیا بست
و دلش را به روی عشق ابدی گشود...

نيازمندی ها

صادق — Thu, 11 Dec 2003 16:16:00 GMT

پيرو پست قبلی وبلاگ دور از تو چندين تقاضا به آدرس بنده ارسال شدکه بعداز بررسی های دقيق صاحب عکس فوق به عنوان بهترين گزينه انتخاب شد.از تمام عزيزانی که مايل به دوستی با اين دوشيزه گرام هستند دعوت ميشود با ارسال مشخصات و عکس خود به آدرس دورازتو از اين موقعيت طلايی کمال بهره را برده و بهشت را نصيب خوداز آن خود سازند.(اولويت با نامهايی است که زودتر فرستاده شده) (هر ۱ روز ۵ امتياز)!!

توضيح: صاحب وبلاگ خودش دستش يا بلانسبت جايی ديگش کج نیست که بيخيال اين مورد بشه..ولی به علت اينکه در دوران امتحانات ميات ترم بسر ميبره، فعلا بی خيال فاطی شده!

بدری،۲۰ ساله،ساکن مشهد.دارای اندامی موزون( به خاطر شباهت زياد به خواننده جنيفز لوپز به بدری لوپز معروف ميباشد،شايان ذکر ميباشد نامبرده بعد از خانم لوپز دومين فردی بود که اقدام به بيمه نمودن ما تحت خود نمود).دارای موهای گوگوشی پریشون و چشم های قهوه ای نوک ممه ای/مبتکر جوراب شيشه ای برای پاهای پشمالو( و دريافت عضويت افتخاری از شرکت طراحی لباسBijan )/ دارای قد۱۷۰ودريافت چندين دعوت نامه از شبکهFashion TV / کانديدای۲ دوره مسابقاتMiSs World و راهيابی به مرحله پايانی/ متبحر در رقص های بندری،ترکی،کردی و رقص چاقو/رکورددار صحبت با تلفن به مدت ۱۴ساعت يکريز!/ و چندين و چند مدال افتخار و لوح زرين و............

تحليل آمار و ارقام

صادق — Thu, 04 Dec 2003 18:22:00 GMT

روزنامه ايران(هفته گذشته): ايران در ۱۰ سال آينده ۶ ميليون داماد کم دارد!

روزنامه قدس (امروز) : بسياری از تحقيقات نشان ميدهد که دختران بيش از پسران عمر ميکنند.

.....................

چند کلمه با دخترها( ترجيحا مجرد يا بيوه): ببينيد خودتون دارين با دست خودتون بيچاره ميکنيد خودتون رو...خوبه که پس فردا بی شوهر بمونيد؟ ها؟‌خوبه؟(خوب شايد باشه ولی مشکل اينه که شما نميتونيد بمونيد!).اينقدر ما پسرها رو حرص و جوش نديد،بابا حالا منه دوست پسر خواستم غير شما با يکی ديگه هم دوست بشم( به جون شمسی خانم من غلطمو بکنم، من برا خواننده ها ميگم)...به خدا ثواب داره يکی ديگه ـ اونم از جنس خودتون ـ از تنهايی در بياد. تازه اينجوری ميشه به پايين اومدن آمار هم کمک کرد!!.واسه شما مهم کادو تولد و هفته ای يکبار کافی شاپ( اونم فقط ۱×۲يا خرمالو) و چند تا چيزه ديگه(.....) هست که به روی چشم! پس ديگه مشکل چيه؟

چند کلمه با پسرها( ترجيحا ۲ يا...شلواره): خاک بر سر ما بشه که نمیتونيم جلو خومونو بگيريم...اه...به خدا اگه يه هفته بتونيم جلو خودمونو بگيريم از هفته ديگه دنيا گلستان ميشه،اون موقع دخترا ميان دمه دبيرستانهای پسرونه، دخترا شماره ميدن به پسرها،ما پسرا همينجور ناز ميکنيم واونا ناز ميکشن.....ولی عمرا که بتونيم جلو خودمون رو بگيريم پس دوباره خاک بر سر همه ما پسرا بکنن که واسه داشتن همش ۲ تا دوست دختر در يک زمان چه فيلم سيانس هايی که نبايد دربياريم!اون موفع طول عمرمون هم زياد ميشد!

پاورقی:

۱- من مجردم(لطفا سوال نفرماييد ولی اگر تقاضايی داشتين اشکال نداره: حتی شما دوست عزيز!!

۲- ما پسرا خاک پای شما دخترا هم هستيم اصلا ما غلط بکنيم که...

وسوسه های عاشقی

صادق — Tue, 25 Nov 2003 21:13:00 GMT

آدم نود درصد زندگيشو با وسوسه می گذرونه. وسوسه انجام دادن اموری كه به هر حال مانعی برای انجامشون وجود داره. اين وسوسه وارد حتی كوچكترين و جزيی ترين بخشهای زندگيش ميشه. روحشو اسير می كنه . درگير می كنه. و آدم رو به عمری كلنجار رفتن با خودش وا می داره. وسوسه عاشق شدن هم يكی از همينهاست. تازه علاوه بر همه خصلتهايی كه بالا گفتم ويژگی مهم ديگه اش اينه كه از بدو تولد با آدمه. هر رابطه ای می تونه به عنوان محرك عمل كنه. ربطی هم به ظرفيت و محيط تربيتی نداره. اما نوع برخورد آدمها با اين وسوسه فرق می كنه. يكی در اولين لحظه بند رو آب می ده . يعنی مهمترين عشق زندگيشو اولين زنی كه ديده قرار می ده، يعنی مادرش. يكی اولين مرد كه پدرش باشه. يكی دختر همسايه و....اما من راجع به هيچكدوم نمی خوام حرف بزنم. من عاشق اونهاييم كه تا حد امكان به اين وسوسه روی خوش نشون نمی دن. مبارزه می كنن . نه كه از خودشون برونن،نه! بلكه تو روابطشون رو لبه باريك اين وسوسه حركت می كنن. می دونم ممكنه فكر كنين اين فقط مازوخيسم مزمنه. اما به نظر من اين آزادی تجربه هست. اينجور آدمهاانتخابی كه می كنن ، آخر سر ، فكر می كنم تا مدتهای مديد پيش و پس از مرگشون راضيشون كنه.چرا كه اين حركت اجازه شناختن جزييات روحی طرف مقابل رو براشون فراهم می كنه و از طرفی هيچ هم مثل يه آدم مفلوك روزمره شده كه نمونه بهترين تئوريهای زوال تدريجی بشريته ، اسير احساسات سطحی نمی شه . تجربه می كنه و تجربه می كنه و تجربه می كنه . و من عاشق تجربه های نوام . تجربه هايی كه باعث می شن آدم تو بازی نهايی سربلند بيرون بياد !